Parlementaire vragen
15 april 2011 E-003774/2011
Vraag met verzoek om schriftelijk antwoord
aan de Commissie
Artikel 117 van het Reglement
Marietje Schaake (ALDE)
Betreft: Gedwongen zelfregulering voor tussenpersonen in de informatiemaatschappij
Zelfregulering of het aangaan van publiek-private partnerschappen met betrekking tot het blokkeren of verwijderen van informatie op internet wordt gestimuleerd door bepaalde directoraten-generaal van de Commissie en werpt juridische vragen op. Het omzeilen van vraagstukken van wettigheid en het ontbreken van democratisch toezicht zijn een bron van zorg. Ik heb begrepen dat verschillende afdelingen van DG MARKT en DG HOME internetserviceproviders (ISP’s) en andere tussenpersonen op internet aanmoedigen om akkoord te gaan met zelfreguleringsinitiatieven waarbij zij vrijwillig toezicht houden op informatiestromen op hun netwerken of platforms en gebruikers die beschuldigd worden van illegale of inbreuk makende activiteiten, sanctioneren, terwijl die afdelingen tegelijkertijd dreigen met strengere wetgeving voor die tussenpersonen. Hoewel ISP’s er op basis van zelfregulering wél in zijn geslaagd hun netwerken en systemen goed te beheren waar het gaat om het bestrijden van spam, virussen en mogelijke aanvallen, moet de beoordeling van de wettigheid van content en surfgedrag niet aan particuliere partijen worden overgelaten. Om het evenwicht te bewaren zijn de handhavingsbevoegdheden verdeeld over verschillende overheidsinstanties in de offline wereld, die daarbij tevens grondrechten beschermen, zoals het recht op de bescherming van de persoonlijke levenssfeer.
1. Is de Commissie ervan op de hoogte dat afdelingen binnen diverse DG’s in het verleden op deze manier te werk zijn gegaan? Zo nee, waarom niet?
2. Is de Commissie het ermee eens dat dergelijke zelfregulering door internetserviceproviders er in wezen op neerkomt dat het democratische proces en het bewaken van bovenbedoeld evenwicht worden omzeild en dat de rechts- en wetshandhaving feitelijk wordt geprivatiseerd? Zo nee, waarom niet?
3. Is de Commissie het ermee eens dat dergelijke overeenkomsten een verreikend optreden van de tussenpersonen vereisen op het vlak van onderzoek, politiële taken, beoordeling en sanctionering, en dat zij daarmee grondrechten schenden? Zo nee, waarom niet?
4. Bovendien kunnen de lidstaten, met de bevoegdheid om bepaalde websites te blokkeren via ISP’s, ook een censuurmiddel in handen krijgen. Zelfs als het gebruik van deze bevoegdheid strikt beperkt zou blijven tot het blokkeren van beeldmateriaal van kindermisbruik, zien we toch al een hellend vlak ontstaan dat leidt tot blokkades wanneer er bijvoorbeeld sprake is van „terrorisme”, „haatzaaien” en „inbreuk op de intellectuele-eigendomsrechten” (er treedt een functieverschuiving op). De Zweedse uitgever Bonnier probeert op dit moment bijvoorbeeld toegang te krijgen tot de internetverkeersgegevens van een vermeende copyrightschender en maakt daarbij gebruik van de gegevensbewaringswet, die is ingevoerd voor de opsporing en vervolging van misdrijven (d.w.z. geen lichtere overtredingen). Welke sancties wil de Commissie in verband met het huidige voorstel treffen tegen lidstaten die misbruik maken van hun blokkeringsbevoegdheden? Wat gaat de Commissie doen om die functieverschuiving te voorkomen?
Klik hier voor het antwoord.
