Parlementaire vragen
12 mei 2010
E-3400/10
SCHRIFTELIJKE VRAAG van Marietje Schaake (ALDE) en Alexander Graf Lambsdorff (ALDE) aan de Raad
Betreft: Iran gekozen tot lid van de VN-commissie voor vrouwenrechten
Op 28 april is tijdens de 8ste en 9de organisatorische sessie van de Economische en Sociale Raad van de VN, Iran bij acclamatie voor een termijn van vier jaar gekozen tot lid van de VN-commissie voor vrouwenrechten. Dit is bekendgemaakt in een persbericht van de VN van 28 april 2010 (http://www.un.org/News/Press/docs/2010/ecosoc6419.doc.htm). De VN-commissie voor vrouwenrechten wijdt zich volgens deze website volledig aan de gendergelijkheid en bevordering van de positie van de vrouw. De opdracht van de commissie is om de vooruitgang te beoordelen, problemen bloot te leggen, mondiale standaarden te bepalen en concrete beleidsmaatregelen te formuleren ter ondersteuning van de gendergelijkheid en bevordering van de positie van de vrouw wereldwijd. Iran is gekozen bij acclamatie, nadat bleek dat geen andere kandidaten zich hadden gemeld voor de twee beschikbare posities voor het Aziatische blok.
De Islamitische Republiek Iran heeft echter evengoed geweigerd het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen te ondertekenen, en de discriminatie van vrouwen is geïnstitutionaliseerd in het Iranese rechtsstelsel, evenals in uitvoerende en culturele instellingen. Vrouwen hebben niet het recht zelf hun echtgenoot te kiezen, hebben geen onafhankelijk recht op onderwijs na het huwelijk, hebben geen recht op scheiding, hebben geen recht op de voogdij over hun kinderen en worden niet beschermd tegen gewelddadige behandeling in de openbare ruimte. Bovendien telt de getuigenis van een vrouw in de rechtbank maar half zo zwaar als die van een man, kunnen meisjes van dertien worden uitgehuwelijkt aan oudere mannen, kunnen mannen met maximaal vier vrouwen in het huwelijk treden, en is voor vrouwen de straf voor een buitenechtelijke relatie vaak dood door steniging (http://www.amnesty.org.uk/content.asp?CategoryID=11221). Krachtens de Iranese wetgeving zijn zweepslagen vereist indien wordt geconstateerd dan een vrouw zich „onbetamelijk” heeft gedragen. Een zongebrande of gekleurde huid wordt al als voldoende bewijs van dergelijke onbetamelijkheid beschouwd. Gevangenisbewaarders maken zich met regelmaat schuldig aan het slaan, martelen, verkrachten en seksueel intimideren van vrouwelijke mensenrechtenstrijders. Het zijn echter de leden van de VN-commissie voor vrouwenrechten die de mondiale agenda voor debatten over vrouwenrechtenkwesties bepalen. Daarnaast kunnen zij de deelname van onafhankelijke groeperingen voor vrouwenrechten aan VN-fora blokkeren.
Wat is de opvatting van de Raad en hoge vertegenwoordiger Ashton over de recente verkiezing van Iran als lid van de VN-commissie voor vrouwenrechten? Is de Raad het ermee eens dat dit een diplomatieke overwinning is voor Iran en dat dit de geloofwaardigheid van de VN ondermijnt? Zo niet, waarom niet? Is de Raad het ermee eens dat het lidmaatschap van Iran schadelijk is voor de vrouwenrechten en leidt tot cynisme en vrouwenhaat binnen de internationale gemeenschap? Zo niet, waarom niet? Is er binnen de Raad gesproken over de aanvraag van Iran om lid te worden van de VN-commissie voor vrouwenrechten? Zo niet, waarom niet? Zo ja, zijn er overige landen uit het Aziatische blok benaderd en/of aangemoedigd zitting te nemen in de commissie? Zo niet, waarom niet? Wat gaan de Raad en hoge vertegenwoordiger Ashton in de toekomst ondernemen om de invloed van Iran binnen de VN-commissie voor vrouwenrechten te voorkomen, teneinde de vrouwenrechten te beschermen?
Klik hier voor het antwoord.
